เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

คำว่าเมืองเก่า ย่านเก่า นี้ คงดูห่างไกลจินตนาการของคนเมืองหลวงยุคนี้อยู่พอสมควร ทั้งที่กรุงเทพฯ เองก็เป็นเมืองเก่าที่มีอายุมาตั้ง 200 กว่าปี อาจจะเป็นเพราะคำว่า ?เก่า? ที่ฟังดูโบราณ คร่ำครึ นั้น ทำให้ภาพในจินตนาการหลายๆ คน มีแต่ภาพของสิ่งปลูกสร้าง หรือตึกรามบ้านช่องที่ชำรุดทรุดโทรม เป็นสีซีดๆ จางๆ เหมือนภาพสีซีเปีย หรือขาวดำยุคก่อนโน้น และก็คงมีอยู่น้อยเต็มทีที่จะเป็นย่าน บ้านเมืองที่ยังคงมีชีวิตชีวาอยู่ได้ท่ามกลางเมืองอันทันสมัย ก้าวไกลไปด้วยเทคโนโลยีอย่างที่ผู้บริหารบ้านเมืองทุกยุคทุกสมัยพยายามจะสร้างให้เป็นเหมือนกันแทบทั้งโลก

ความพยายามมากมายของมนุษย์ที่ต้องการสร้างสิ่งสวยงามให้เกิดขึ้นเพื่อพัฒนานั้นเป็นเรื่องดี แต่กระแสการท่องเที่ยวที่ทวีสูงขึ้นในทุกวันนี้ แทบจะกลายเป็นลมหายใจของการพัฒนาเศรษฐกิจหลักของประเทศแทนที่การเกษตรที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนไทยมายาวนานนั้น ทำให้เราอาจต้องกลับมาทบทวนว่า การเร่งพัฒนาและสร้างสิ่งฉาบเคลือบของเก่าที่มีมาแต่เดิมเพียงเพื่อเอาใจ และสนองตอบความต้องการของนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวต่างชาตินั้น ทำให้เราต้องสูญเสียและกำลังจะสูญเสียอะไรบ้าง และในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เราจะยังจำตัวตนหรือรากเหง้าที่มาของตัวเองกันได้มากน้อยแค่ไหน

คำกล่าวที่ว่า ?แค่รั้วติดกัน หรือผนังบ้านเดียวกัน แต่คนในบ้านนั้นกลับไม่รู้จักกันเลย? กลายเป็นเรื่องปกติทั่วไปของคนเมืองใหญ่ จะมีสักกี่คน กี่บ้าน ที่ยังคงความสัมพันธ์ที่ดี มีวิถีชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชุมชนด้วย ไม่ได้ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิตโดยไม่ได้สนใจใครนอกจากตัวเอง ทั้งๆ ที่ทฤษฎี ?เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว? นั้นยังคงเป็นจริงอยู่เสมอ ที่มนุษย์ยังคงต้องพึ่งพาอาศัยกัน ไม่ว่าทางตรงและทางอ้อม

ชุมชน 3 แพร่ง เป็นย่านเก่า ย่านหนึ่งที่ยังคงความเป็นวิถีชุมชนและวิถีชีวิตส่วนใหญ่เพื่อรักษาเอกลักษณ์พื้นที่ความเป็นย่านเมืองเก่าเอาไว้ได้ในระดับหนึ่ง แม้ว่าย่านใกล้เคียงที่ข้ามถนนไปไม่กี่ก้าวอย่างย่านถนนข้าวสารจะแปรเปลี่ยนไปตามกระแสการท่องเที่ยวที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ชุมชนสามแพร่งยังมีความพยายามในการรักษาเอกลักษณ์ของชุมชน ทั้งด้านอาคารสถานที่ ประวัติศาสตร์ และอาหาร ที่มีเรื่องราวถ่ายทอด ส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่นกว่า 100 ปีเอาไว้ หากจะมีการท่องเที่ยวจะเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน คนในชุมชนส่วนใหญ่ก็มีความเห็นว่าการท่องเที่ยวนั้นจะควรจะอยู่ภายใต้วิถีชุมชนแบบเดิมที่คนภายนอกจะเข้ามาเรียนรู้และร่วมซึมซับคุณค่าประวัติศาสตร์พื้นที่และประวัติศาสตร์ผู้คนของที่นี่กลับไปด้วย