จังหวัดแพร่

ในฐานะคนนอกที่เข้ามาพบเห็นความเป็นไปของเมืองแพร่ และได้รับรู้ถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกับหลายเมืองชนบทของประเทศไทย นั่นคือเรื่องของภาวะสมองไหล อันเนื่องมาจากคนหนุ่มสาวที่ละทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิด เพื่อไปก่อร่างสร้างตัวที่อื่นที่พวกเขาคิดว่าน่าจะมีโอกาสก้าวหน้ามากกว่าอยู่ที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ ทำให้แพร่ขาดคนรุ่นใหม่ที่จะเข้ามาดูแล สืบทอด หรือสร้างสรรค์กิจกรรมที่ผูกสัมพันธ์ให้คนแพร่อยากอยู่แพร่ เมื่อไม่มีคนอยู่ บ้านเรือนร้านค้าต่างๆ จึงพลอยขาดคนดูแลรักษา เหลือเพียงผู้เฒ่าผู้แก่อาศัยอยู่กับเด็กเล็กที่เมื่อโตขึ้นก็มีแต่จากห่างจากบ้านไป หากบ้านไหนไม่มีคนอยู่อาศัย บ้านนั้นก็ถูกรื้อทิ้ง ขายไปอย่างน่าเสียดาย

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยเหตุผลข้างต้นเท่านั้น แต่ยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่เข้ามาเกี่ยวข้อง อันเนื่องมาจากโครงสร้างทางสังคม ความลื่นไหลทางวัฒนธรรม และค่านิยม ตามกระแสโลกที่เป็นอยู่ ซึ่งหากทุกคนเห็นว่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ และปล่อยให้ดำเนินไปเช่นนั้น โดยไม่มีการสร้างภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงให้กับสังคมชุมชนแล้ว วิถีชีวิต วิถีชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์แบบสังคมไทยอาจจะไม่มีให้เห็นอีกต่อไปก็เป็นได้